Ռազմիկ Դավոյան

***

Քո լռությունը՝ հեռու և մոտիկ
Ճերմակ շուշաններ կդարձընեմ ես,
Եվ քո մազերի փափուկ թախիծով
Կլցնեմ կյանքս տրուբադուրի պես:
 
Կլցնեմ, կերթամ, կըերգեմ անվերջ
Ճանապարհների փոշիները տաք: - 
Իմ սև լռություն, ողջ կյանքս պիտի
Խեղճ Պետրարկայի սոնետների պես
Այրեմ քո փխրուն ոտիկների տակ:

Яндекс.Метрика