Մետաքսե

ՀԵԹԱՆՈՍ

Երբ դիցուհու պես ծնկանդ դրած՝
Երկրպագում ես փայփայանքներով,
Երբ աչքերիդ մեջ կրակներ ու կայծ
Ալեկոծում են արբած մի գորով,
Հիշում եմ մեր շոգ հեռավոր հեռուն,
Ուր Վարդավառի տոներին շքեղ,
Բագինների խենթ խրախճանքներում,
Հայոց այրերը մեր գեղեցկատես,
Արնավառ գինու արբունքից պապակ,
Ըմբոշխնում էին կանանց հենց այնպես,
Ծնկանը դրած,
Որպես վայելքի հեթանոս աստված...

Яндекс.Метрика