Արամայիս Սահակյան

ՈՒՇԱՆՈՒՄ ԵՔ, ՏՂԵՐՔ, ՈՒՇԱՆՈՒՄ ԵՔ

-Դուք գնացիք կռիվ և ասացիք՝ կգա՛նք:
Ուշանո՜ւմ եք, տղե՛րք, ուշանո՜ւմ եք:
Դուք գնացիք դասից, և էլ դասի չեկա՛ք:
Ուշանո՜ւմ եք, տղե՛րք, ուշանո՜ւմ եք:
-Մենք գնացինք կռիվ և ասացինք՝ կգանք,
Էլ չսպասե՜ք երբեք, էլ չսպասե՜ք:
Ուրի՛շ մի դաս տվինք ոսոխներին անարգ,
Եվ դեռ ջահե՜լ-ջահե՜լ զոհվեցինք մենք:
Մեզ բացակա դրեք, բայց...հարգելի՛ արդեն:
Մեր կենացն էլ մեկ-մեկ դատարկեցեք:
Հարգելի պատճառով պատերազմից չեկանք:
Եվ ներեցե՛ք դուք մեզ, և հարգեցեք:
Մեր փոխարեն, անշուշտ, նո՛ր սերունդ է աճել,
Պահպանեցե՜ք նրան և սիրեցեք:
Դուք երջանի՜կ եղեք: Իսկ մայրերին մեր ծեր՝
Մեր փոխարեն մեկ-մեկ այցելեցեք...
Մենք էլ կապրենք այսպես: Մենք էլ՝ կարո՜տ միշտ ձեզ:
Էլ չսպասե՜ք արդեն, էլ չսպասե՜ք:
-Ո՛չ, կսպասենք մենք ձեզ, միշտ կսպասենք մենք ձեզ,
Ուշանո՜ւմ եք, տղե՛րք, ուշանո՜ւմ եք...

Яндекс.Метрика