Արամայիս Սահակյան

ՇԻՐԱԶ

Ազգի սիրված սիրերգակը
Ծննդավայր այցելեց,
Եվ մոր տված թաշկինակը
Արփաչայի մեջ նետեց:
 
-Ո՞ւր ես նետում թաշկինակը,-
Բանաստեղծին ասացին,-
Մայրիկիդ սուրբ հիշատակը
Պահիր քեզ մոտ առանձին:
 
-Մայրիկիս սուրբ թաշկինակը
Թող Վանա ծով ուղարկվի,
Որ դրանով հին Երկիրը
Իր արցունքները մաքրի...

Яндекс.Метрика