Արամայիս Սահակյան

ԻՄ ԸՆԿԵՐՆԵՐ, ԵԿԵՔ ԱՅՑԻ

Ով ծնողներ չունի՝ մի՛ կոչեք որբ:
Ով ընկերներ չունի՝ հենց նա է որբ:
Սիրտս բա՜ց է միշտ ձեր առաջ,
Իմ ընկերներ, եկեք այցի:
Եկեք, որպես գարնան շառաչ,
Որպես ճաճանչ լուսաբացի:
Ո՞ւր եք հիմա՝ հո՞ւր եք հիմա, 
Թե նման եք արդեն կայծի...
Սիրտս բաց է հյուրի առաջ,
Իմ ընկերներ, եկեք այցի:
 
Մի հուշ բերեք, մի նուշ բերեք
Զարմանալի մանկությունից:
Մտեք տո՜ւնս, կտրեք քո՜ւնս,
Փոխեք հո՜ւնս միանգամից:
Երգե՜ք, սուլե՜ք, իրա՜ր ձուլեք
Երգ ու երազ այգաբացի:
Սիրտս բա՜ց է լավի առաջ,
Իմ ընկերներ, եկեք այցի:
 
Ի՞նչ եք արել՝ ջի՞նջ եք արել
Պղտոր ջուրն ու երկինքն ամպած,
Սի՞րտ եք վառել՝ ճամփա դառել,
Վի՞շտ եք առել՝ հանուն մարդկանց:
Ձեզ ճանաչում՝ լա՛վն եմ տենչում,
Լավին կանչում աղուհացի:
Սիրտս բաց է մարդու առաջ,
Իմ ընկերներ, եկեք այցի:
 
Եվ թող բացվի, թող լրացվի,
Սիրով լցվի սիրտս հաճախ,
Դուք սե՜ր բերեք, հույսե՜ր բերեք -
Տունս դառնա սիրո օջախ:
Մարդը շա՜տ է թախծել կյանքում,
Թող նա միայն սիրո՜ւց թախծի:
Սիրտս բաց է սիրո առաջ,
Իմ ընկերներ, եկեք այցի:

Яндекс.Метрика