Արամայիս Սահակյան

ԳՆԱՑԻՆ - ՉԵԿԱՆ

Գնացին - չեկան տղաներն այն քաջ՝
Կապո՜ւյտ աչքերով, խաժակն, սևաչ:
Եվ նա, որ պիտի բժշկե՛ր մարդկանց,
Սպանվե՛ց հանկարծ:
Եվ նա, որ պիտի գրեր թանաքո՛վ,
Գրեց արյունո՛վ: Գրեց իր կյանքո՛վ:
Նա, ով հո՛ղ պիտի մշակեր էլի,
Հո՛ղ է երևի:
Նա, որ ուզում էր քարո՛վ կառուցել,
Մի քա՛ր է դարձել:
Նա, որ ուզում էր իր մո՛րը գրկել,
Մա՛յր հողն է գրկել:
Նա, որ պատմաբա՛ն կդառնար գիտուն,
Դարձավ... պատմությո՛ւն:
Գնացին - չեկան տղաներն այն քաջ՝
Կապույտ աչքերով, խաժակն, սևաչ:
Իսկ եթե չեկան, որտե՞ղ են նրանք -
Որտեղ լավ սի՛րտ կա՝ այնտեղ են նրանք...

Яндекс.Метрика