Ավետիք Իսահակյան

***

Ասում են, թե` դու այնպես
Մոռացել ես ինձ, այնպես,
Որ երբ անունս են տալիս,
Հազիվ միտքդ եմ գալիս:
 
Բայց, նազելի՛ս, ձեր բակում
Այն լորին է դեռ ծաղկում,
Որի քնքուշ բույրի մեջ
Քեզ գրկեցի սիրատենչ:
 
Ու գրկիս մեջ այսօր դեռ
Կիզող կրակ է վառվել,
Իսկ երբ անունդ են տալիս,
Սիրտս արյուն է լալիս:
 
Ա՜խ, իրա՞վ է` դու այնպես,
Մոռացել ես ինձ, այնպես,
Որ երբ անունս են տալիս,
Հազիվ միտքդ եմ գալիս...

1923թ.
Վենետիկ

Яндекс.Метрика