Ավետիք Իսահակյան

***

Այս ջինջ գիշերիս անո՛ւշ կըխըշշան
Մարմանդ հովերով իմ սոսիներըս,
Ու երազներով սիրո հուշերըս
Ջարդված սրտիս մեջ շարեշար զարթնան:
 
Անցա՛վ, չըքացա՛վ բույրը իմ սրտից,
Մարան երգերս` շքե՜ղ, մարգարտյա՛,
Ա՜խ, գարուն-սերըս է՛լ ետ չի դառնա,
Ինչքա՜ն հեռու են կյանք, աշխարհն ինձնից:
 
Սիրուն աղջըկա քրքիջը հիմա
Ծակում է սիրտըս անհուն տանջանքով:
Թոշնան վարդերըս զառ կոկոններով.-
Ա՜խ, գարուն-սերըս է՛լ ետ չի դառնա...

1903թ.
Ալեքսանդրապո

Яндекс.Метрика